سلام مجدد پس از مدتها

سال نو خوبی رو برای همه تون آرزو دارم .

جاتون خالی امسال برای عيد رفتيم مناطق عملياتی جنوب و موقع سال تحويل شلمچه بوديم . عجب حال و هوايی داشت . اون چند روزی که اونجا بوديم خيلی از عمرمون استفتده کرديم و تصميم گرفتيم از اين به بعد مرتب بريم . بايد برای اين سفر بعدا يه سفرنامه ی مفصل بنويسم انشاالله .

در ادامه رفتيم بهبهان دو سه روزی مزاحم خاله ی عزيز بوديم . بعدشم رفتيم برازجان خدمت آقای حاجی زاده همکار بسيار عزيزی که سه سال تو پاکستان خدمتشون بوديم . از اون آدمای کار درست جنوب . دو روزی هم اونجا بوديم و برگشتيم . جای همگی خالی .

اما به مناسبت آغاز سال نو فعلا يه مثنوی از محمد عزيزی رو داشته باشيد تا بعد :

غسلم دهيد اگر بشود صد هزار بار

با بال اين پرنده و با بوی اين بهار

دست و دلم شکسته  ز سرمای صد خطا

خيزيد و آوريد برايم مسيح را

در من ، دريغ ، بوی بهاران فسرده است

اندوهِ سرد آدم و حوّای مرده است

با نيشِ خنجری بشکافيد قلب من

منصور و موسی ام من و فرعون شوم تن

توفان و ساحل است و شب و موج بی قرار

من هستم و دوباره تب و تاب يک بهار

نوروز گو بيايد و زير و زبر شوم

زين حال خسته به که به حالی دگر شوم

نو کن تمام زندگيم را دوباره نو

وز من بگير عادت ديروزها گرو

جامی که بود در کف من روز پيش ريخت

گنجشک بام خاطره از باغ دل گريخت

چون سال ، سال ديگر و نوروز ديگر است

پر کن مرا ز عشق که جانم مکدّر است

خواهم که چون گياه برويم ز عمق خاک

جان پاک سازم از همه ی هر چه نيست پاک

من تشنه ام ، هوای تو را می کنم طلب

جويی روانه کن به دلم ، مست و پر طرب

يا رب دلم ز هر چه پليدی است دور کن

قلبم پر از طراوت و شادیّ و نور کن

جانم ببر به سمت شقايق ، بهار وار

بر من قبای تازه بپوشان ، نه همچو پار