در تمنای رخت دیده پرآبیم هنوز

پیر گشتیم ولی پر تب و تابیم هنوز

چشم ها دوخته ایم ای نفس صبح بیا

گر چه چون مبتدیان نشئه ی خوابیم هنوز

بعد از آن دُرد کشی ها که تو می دانی و من

در پی قطره ای از آن می نابیم هنوز

بار یک لحظه فراقت نتوان برد ولیک

زان وداع شکرین مست و خرابیم هنوز

گر چه رفتی ز نظر ذکر تو برپاست که ما

عارف بیت تو و جام شرابیم هنوز

بی تو ای یار چه بر دیده و دل رفت مپرس

اینک آسیمه سر از روز حسابیم هنوز

ز شمیم سخنت هیچ نشانی نبود

اینچنین است که ما گول کتابیم هنوز

                                                                                                       بچه هیئتی